Een stijve nek aan het eind van de werkdag, branderige ogen of hoofdpijn die rond drie uur ‘s middags opkomt: vaak ligt de oorzaak dichter bij je dan je denkt. Een beeldscherm dat te laag, te hoog of te dichtbij staat, dwingt je hoofd en ogen urenlang in een houding die ze niet prettig vinden. Dat merk je niet meteen, maar na weken of maanden wel.
Het goede nieuws is dat je met een paar eenvoudige aanpassingen veel kunt winnen. In dit artikel lees je hoe je de juiste hoogte, afstand en kanteling van je monitor bepaalt en welke hulpmiddelen je daarbij kunnen helpen.
De juiste hoogte: ooghoogte als uitgangspunt
De vuistregel is eenvoudig: de bovenrand van het scherm staat op of net onder ooghoogte. Je kijkt dan vanzelf licht naar beneden, ongeveer tien tot twintig graden, naar het midden van het beeld. Dat is de stand waarin je nekspieren het minst hoeven te werken en je oogleden het oog iets beter bedekken, waardoor je ogen minder snel uitdrogen.
Controleer het zo: ga rechtop zitten met je rug tegen de rugleuning, ontspan je schouders en kijk recht vooruit. Valt je blik op de bovenste rand van het scherm, dan zit je goed. Kijk je over het scherm heen, dan staat het te laag. Moet je je kin optillen, dan staat het te hoog.
Draag je een multifocale bril? Dan kijk je door het onderste deel van je glazen naar dichtbij. Zet het scherm in dat geval wat lager dan de vuistregel aangeeft, anders ga je ongemerkt met je hoofd naar achteren zitten.
Afstand en kanteling
Een goede kijkafstand ligt grofweg tussen de 50 en 75 centimeter, ongeveer een armlengte. Bij een groter scherm mag het iets verder weg staan. Een handige test: kun je tekst zonder moeite lezen zonder naar voren te leunen? Dan is de afstand prima. Moet je turen, vergroot dan liever de tekst of de schaal in je instellingen dan dat je het scherm naar je toe trekt.
Kantel het scherm vervolgens een klein beetje naar achteren, zo’n tien tot twintig graden. Daardoor staat het beeld haaks op je kijkrichting en blijft de afstand tot boven- en onderkant ongeveer gelijk. Zet het scherm daarnaast recht voor je, zodat je je hoofd niet de hele dag een kwartslag hoeft te draaien. Werk je met twee schermen en gebruik je ze evenveel, plaats ze dan in een lichte V-vorm met de naad recht voor je neus.
Monitorarmen en verhogers vergeleken
Staat je scherm op een vaste voet die niet hoog genoeg komt, dan heb je twee hoofdopties. Een monitorverhoger is een plankje of standaard waar je het scherm op zet. Eenvoudig, stabiel en je hebt er vaak nog opbergruimte onder. Het nadeel is dat je de hoogte meestal maar in een paar standen kunt aanpassen.
Een monitorarm biedt meer vrijheid. Je klemt hem aan je bureaublad en kunt het scherm traploos in hoogte, diepte en kanteling verstellen. Dat is vooral handig als je met meerdere mensen een werkplek deelt of afwisselend zit en staat. Wil je verschillende modellen naast elkaar zetten, dan vind je op https://bestekantoorkeuzes.nl vergelijkingen van kantoorproducten die je helpen bij het kiezen.
Let bij beide opties op een paar praktische punten:
- Past je scherm op de VESA-bevestiging van de arm?
- Kan de arm het gewicht van je monitor dragen?
- Is je bureaublad dik en stevig genoeg voor een klem?
- Komt het scherm hoog genoeg, ook als je staand werkt?
Laptop? Dan is een losse opstelling nodig
Een laptop is ergonomisch gezien een lastig apparaat: scherm en toetsenbord zitten aan elkaar vast. Staat het scherm op de goede hoogte, dan zit het toetsenbord te hoog, en andersom. Werk je er dagelijks langere tijd op, zet de laptop dan op een standaard op ooghoogte en gebruik een los toetsenbord en een losse muis. Zo kun je beide onderdelen goed afstellen.
Licht en pauzes doen ook mee
Ook een perfect afgesteld scherm kan vermoeidheid geven als de omgeving niet klopt. Zet je monitor bij voorkeur haaks op het raam, zodat je geen fel licht in je gezicht of weerspiegeling op het scherm krijgt. Stem de helderheid af op het licht in de kamer: een scherm dat veel feller is dan zijn omgeving, is vermoeiend.
Geef je ogen daarnaast regelmatig rust. Kijk af en toe een halve minuut naar iets in de verte en sta elk uur even op. Die korte onderbrekingen helpen je ogen en nek net zo goed als een goede opstelling.
